هنی سلام

خاسه براین و خالا ین هنی سلام ای مدت  دانشگاه امتحانون گرفتاریما نشاتمه وییر چی ای نیویشته تاوستون نی اومه  گیریه  چم به رایه تا شهرون آسونه  زنجیلی کو اشتن پا برکرم و ایسپیت و دومنی کش دلکم.تالشه عزیزن ای روج دییر نی هشی پرمه و هنوز امه زنده ایمونه ! چمه زوون زنده یه و تالشی نوم هنوز ام دینیا کو  جیبن  شه نییه . درسته که هنوز ایران و دینیا کو   ئه جوری ک بی بوبو امه شون آزونسته نییه و ایران دره دییر اقوامی  هزار برابر امه ازونون درسته که خیلی ناجه ان چمه دیلی درینه ام خاک و خلکی آذو نسته و آژییه خونه . شاید خیلی حسرتن چمه دیلی درینه ولی ای چی ای بی ویر مبرم و ئه نی امه که امه ام قرنی کو و ام دهه اون کو ایله فرصت استثنایی دارم و  شاید خداوندی پیسته و حکمت بوبو  و ئه نی امه که امه شایم  تالشی هشی پرمه ایرانی آسمونی کو  بیوینم و ام چند دهه  روزگار طلوع دباره سرزمین و فرهنگ تالش بوبو  .تجربه ی نیرویی ک بالقوه وجود داره و  کرا بالفعل آبو  تولدی مونو و خلقتی قدرتی بو چه دیله وینده .  امه شایم مهربانی ِ عشق و زیبایی شناسی ای دینیا را سوغات بوارم که چمه سبزه کوهن هیزارون سالی کو چمه ابا اجدادی  آموته شونه .  

چمه خاسه براین و خالاین شمه را سربرزیم پییه.         بژی تالشستون